ما همه آدم هایی هستیم که ...

ما همه آدمهایی هستیم که: «گذشته را» یدک میکشیم

و سَلانه سَلانه به سمتِ آینده میدویم

با کولهباری "پُر از خاطره و احساسِ" مرده!

سنگینتر از نگاهِ شب میدویم و خسته میشویم،

آنقدر خسته میشویم که: خودمانرا هم در روزمرگیهایمان گُم میکنیم

آنقدر خسته کـه: در میانِ سیاه و سفیدیهای زندگی

خودمان را بین جدول خیابانها جا میگذاریم،ما «گذشته را یدک میکشیم»